Inscenizacja II Bitwy o Kraków. "Celebracja ognia artyleryjskiego" w dniu święta FsAR 2.

W 2009 roku przypada 95. rocznica obrony twierdzy Kraków przed nadciągającymi od wschodu wojskami carskimi, które zostały odparte w dwóch bitwach, pomiędzy 16 a 22 listopada  oraz  6 grudnia 1914 roku. 6 grudnia 1914 r. miała miejsce kulminacja tzw. drugiej bitwy o Kraków. Oddziały rosyjskie oblegające miasto od wschodu i południowego - wschodu przystąpiły do generalnego szturmu. Zgromadzona na zagrożonych odcinkach załoga twierdzy mężnie odpierała natarcie. Po zaciętych walkach Rosjanie zostali odparci od bram miasta i wkrótce potem cofnęli się. Bitwa ta ostatecznie zadecydowała o odparciu Rosjan i stanowiła istotny element zwycięstwa odniesionego pod Limanową - Łapanowem.

Grupa rekonstrukcji historycznej i jednocześnie stowarzyszenie Tradycyjny Oddział C.K. Regimentu Artylerii Fortecznej Nr 2 barona Edwarda von Beschi - Twierdza Kraków od kilkunastu już lat spotyka się 6 grudnia, aby celebrować ogień artyleryjski i świętować zwycięstwo nad armią carską. W tym roku uroczystość odbyła się w forcie artyleryjskim 49 Krzesławice, jednym z nielicznych odrestaurowanych i zagospodarowanych obiektów Twierdzy Kraków. Na co dzień znajduje się tu Młodzieżowy Dom Kultury.

Na zaproszenie organizatora imprezy dowódcy krakowskiego Tradycyjnego Oddziału C. i K. Regimentu Artylerii Fortecznej No.2 Przemysława Jaskółowskiego członkowie Małopolskiego Stowarzyszenia Miłośników Historii „Rawelin” licznie stawili się tego dnia na dziedzińcu fortu. W inscenizacji brał udział jeden z naszych członków Henryk Trynka, który jako artylerzysta FsAR2 był pierwszy raz w boju.

Impreza rozpoczęła się o godz. 11 krótkim wprowadzeniem historycznym przypominającym wydarzenia z grudnia 1914 roku. Rozpoczęła się inscenizacja... Rosjanie ostrzelali pozycje baterii mieszanej FsAR2 na wałach fortu, granaty wybuchały z wielkim impetem. Pomimo skomasowanego ognia nie udało się zniszczyć nieprzyjacielowi dział fortu Krzesławice. Po zakończeniu ostrzału na stanowiska wybiegli artylerzyści. Z replik dział i granatników ustawionych na wale fortu rozpoczęli ostrzał pozycji rosyjskich. Donośny huk rozniósł się na dziedzińcu i wśród murów krzesławickich umocnień. Kanonada artyleryjska trwała kilkanaście minut. Następnie na teren fortu wdarł się patrol rosyjski – kozak i piechór. Podczas starcia z załogą fortu ranili jednego z obrońców, którego natychmiast wyniesiono z pola bitwy. Załoga ruszyła w pogoń za wycofującymi się Rosjanami. Po kilkuminutowej wymianie ognia wzięto zwiadowców do niewoli, złapano także szpiega, który miał przedostać się do twierdzy.