Mając na uwadze, że jesienne dni są bardzo krótkie, a słońce było coraz niżej postanowiliśmy dotrzeć do Wymysłowa na skróty - leśnym duktem wzdłuż zalewu Kozłowa Góra. Nie było to proste ze względu na stan drogi i gigantyczne dziury, jak też miejski charakter naszych pojazdów. Z drugiej strony mieliśmy możliwość zapoznania się z pozycją polową "Ossy". Na fortyfikacje tego odcinka składały się umocnienia ziemne uzupełnione dwoma polowymi schronami piechoty. Mimo iż ich konstrukcja jest standardowa, oparta na wytycznych z projektu instrukcji saperskiej z 39 roku, to jednak posiada rozwiązania niezbyt często stosowane. Schrony są większe od typowych schronów polowych, wejście do nich zamykane było drzwiami pancernymi, a przelotnie osłaniały drzwi kratowe. Wzmocnieniu uległa konstrukcja schronu, izby bojowej, przelotni i strzelnic. Strzelnice ckm wyposażono w pancerze oraz stałe podstawy pod karabin maszynowy. Wyposażono je także w czerpnie powietrza, instalacje łączności telefonicznej oraz ogrzewanie. Oba schrony w 1944 roku zostały włączone przez Niemców w skład linii b-2.

I tak dotarliśmy do Wymysłowa, gdzie w latach 1937/38 powstała grupa bojowa do obrony tamy nr 3. Kompleks budowli hydrotechnicznych na rzece Brynicy, poczynając od Tąpkowic na Bobrownikach kończąc, składał się z trzech tam spiętrzających wodę i ze zbiorników zalewowych. Miały one stanowić przeszkodę nie do przebycia dla niemieckiej broni pancernej. Same tamy natomiast stanowiły szlaki komunikacyjne przez zalewiska i wymagały właściwego ufortyfikowania. Tama zalewowa nr 1 "Szarlej" była chroniona bezpośrednio przez p.o. "Bobrowniki", tama nr 2 "Józefka" przez Grupę bojową "Wesoła", a tama nr 3 "Kozłowa Góra" przez Grupę bojową "Wymysłów".

Grupa bojowa "Wymysłów" pierwotnie składała się z ciężkiego schronu bojowego uzupełnionego obiektem pozorno - bojowym. W 1939 roku zdecydowano wzmocnić obronę kolejnym obiektem. Przy drodze przechodzącej groblą zbudowano schron ckm maskowany jako budynek. Sam jaz został zaopatrzony w betonowe murki z otworami strzelniczymi. W 1939 roku rozpoczęło się wypełnianie wodą zbiornika "Kozłowa Góra", jednakże ze względu na panującą wówczas suszę, przed wybuchem wojny, nie udało się wypełnić żadnego z trzech zbiorników. W grudniu 1939 roku porucznik Rudolf Witzig z grupą podkomendnych testował ładunki kumulacyjne na pancernej kopule ciężkiego schronu bojowego. Podczas badań zdetonowano dwa ładunki 12,5 kg, który nie zdołał przebić pancerza oraz 50 kg, któremu to się udało. Zebrane w ten sposób doświadczenia pomogły grupie niemieckich spadochroniarzy w zdobyciu belgijskiego fortu Eben Emael. Ślady po obu eksplozjach ładunków kumulacyjnych i ich efektach są doskonale widoczne do dnia dzisiejszego. Grupa bojowa "Wesoła" powstała w latach 1937/38, a prace wyposażeniowe, których nigdy nie ukończono, prowadzono aż do wybuchu wojny. W skład grupy wchodził ciężki schron bojowy uzupełniony obiektami:  pozornym i pozorno - bojowym. Wsparcie artyleryjskie zapewniała półbateria dział 75 mm mieszcząca się w tradytorze północnym p.o. "Bobrowniki". Prace budowlane rozpoczęto w 1936 roku od usypania grobli przez rozlewisko Brynicy, nad którą wybudowano most z jazem. Tama zalewowa nr 2 "Józefka" umocniona jest małym schronem - wartownią. Schron posiada dwie strzelnice broni ręcznej. Jedna z nich flankuje tamę, druga przedpole terenów zalewowych. W schronie jak i w filarach tamy zachowały się komory minowe.

Wyprawę na śląskie fortyfikacje zakończyliśmy - można powiedzieć już tradycyjnie - przy schronie bojowym nr 52 w Dobieszowicach. Schron jak wiele innych na tym terenie został wyremontowany przez Stowarzyszenie "Pro Fortalicium" i jest udostępniony do zwiedzania od maja do października w pierwszą i trzecią sobotę miesiąca od 13-17.